We leven in een wereld waar mensen online graag hun vrienden trakteren op een kogel door het hoofd. Een granaatje meer of minder, daar denken we niet eens meer bij na. Shooters worden jaren na release nog gespeeld door die online mode. Metro 2033 bied alleen een singpleplayer stand. Genoeg om de game dan toch aan te schaffen?
Survival Horror games, want dat is het genre waarin Metro 2033 ook te plaatsen valt, tonen al jaren dezelfde, specifieke elementen. Het hoofdpersonage dat veel problemen heeft, de constant dreigende atmosfeer waarin de game zich afspeelt en het tekort aan wapens en/of ammo. Constant maak jij je als speler zorgen om jouw personage. Het is jouw taak om hem in leven te houden. Ook in Metro 2033 heb je dit gevoel. De game biedt je als speler een heerlijke shooter die helaas af en toe geplaagd wordt door vervelende bugs.
Metro 2033 is gebasseerd op het gelijknamige boek van Dmitry Glukhovsky. Het boek dat hij ooit schreef, vond maar geen uitgever waarna Dmitry het boek gratis op internet zette. Daar werd het al snel een grote hit en ineens wisten alle uitgevers Dmitry te vinden. Na een vervolgboek (Metro 2034) is het nu echter tijd om het verhaal op gamende wijze te ervaren. Metro 2033 toont al snel de post-apocalyptische versie van Moskou. Na een atoomoorlog is er niets meer van de stad over en is de lucht veranderd in een zwarte wolkenmassa. Om te overleven is de bevolking in het metrostelsel van de stad gaan leven, diep onder de grond. Helaas blijkt nu, twintig jaar nadat de bommen vielen (die vielen dus in 2013) dat de mensen niet alleen zijn in dat stelsel. Er komen steeds meer meldingen binnen over mutanten en bovennatuurlijke verschijnselen. Hier begint het verhaal van Artyom, de persoon die we de game lang onder de knoppen krijgen. Het is zijn taak om een enorm belangrijk bericht naar een ander metrostation te brengen. Helaas (of toch niet?) klinkt dit makkelijker dan het zal worden.
De omgeving, de sfeer, dat is waarin Metro 2033 uitblinkt. Je voelt je nooit helemaal op je gemak wanneer je door de verlaten tunnels loopt, of met een gasmasker op een wandeling maakt door de stad zelf. Helaas zijn er aspecten die het plezier van tijd tot tijd flink naar beneden halen. Zo zul je op bepaalde momenten gebruik moeten maken van je stealth skills. Maar helaas lijkt Artyom niet over die skills te beschikken. Wanneer je per ongeluk één guard alarmeert, weet meteen iedereen je te vinden. De logica hierin is niet aanwezig. En verstoppen is lastig, het komt altijd aan op een vuurgevecht. En dat is nou net wat je niet wilt tijdens een stealth moment. Ik heb vaker dan eens de console gewoon uit willen zetten, doordat de frustraties op dit soort momenten erg op wisten te lopen. Toch bleef ik doorspelen en dat raad ik iedereen dan ook aan. De rest van de game weet namelijk veel goed te maken. Tenminste, als je even door de bugs heenkijkt. Mijn personage bleef bijvoorbeeld regelmatig vast zitten in een hekje, zijn wapen leek in muur te blijven hangen of ik kreeg een vijand niet dood.
Zoals ik al eerder zei, de game moet het echt hebben van zijn setting en de atmosfeer daaromheen. Developer 4A Games (bestaande uit mensen die aan S.T.A.L.K.E.R. hebben gewerkt) toont met haar eerste game meteen dat ze weten hoe je een wereld neer moet zetten die van voor tot achter interessant is. De verlaten tunnels, de kapotte 'echte wereld' en de bovennatuurlijke verschijnselen houden je op het puntje van je stoel. En ja, de game kan behoorlijk eng worden. Het is de missie die Artyom af moet leggen die je door laat spelen. Het is zijn verhaal dat je langzaam maar zeker moet zien te ontdekken.
Diep van binnen is Metro 2033 de zoveelste First Person Shooter. Toch weet de game enkele leuke (nieuwe) ideeën op een goede manier te combineren. Natuurlijk knal je met de diverse wapens je vijanden richting de eeuwige jachtvelden, maar ook het spelen met je mes en explosieven is iets dat de game alleen maar toe lijkt te juichen. Dit omdat de wereld leeft op rantsoenen. Er is niet genoeg voedsel, niet genoeg drinken en er zijn uiteraard ook niet genoeg wapens en kogels. Kogels zijn meer waard dan een klompje goud. En kogels zijn dan ook schaars. Dit betekend dat het economische systeem dat de game kent, het systeem waarin je wapens koopt, verkoopt en natuurlijk je kogels aan dient te vullen, draait rondom diezelfde kogels. Jawel, we betalen niet met geld maar met kogels! Een gegeven dat de game interessanter weet te maken. Ga je die ene vijand te lijf met je mes, met een flinke kans om zelf de dood te vinden, zodat je kogels overhoudt om dat sterkere wapen te kopen? Of schiet je het liever neer, maar houd je het bij slappere wapens? Daarnaast moet je, wanneer je boven de grond in de vervuilde lucht rondloopt, altijd in de gaten houden hoelang de filter op je gasmasker nog werkt. Steeds nieuwe filters vinden, kopen of wat dan ook, om naar buiten te kunnen, is een must. Zonder die filter komt de atomische lucht je longen in. En dat voorspelt niet veel goeds. Maar pas op. Wanneer je buiten je gasmasker op hebt en in een gevecht komt kan je vijand het masker beschadigen. En ik hoef je niet te vertellen dat een beschadigd gasmasker niet zo goed werkt, toch?
Al deze elementen zorgen ervoor dat je de game vergeeft. Je vergeet de bugs en de frustraties even, want stiekem beleef je toch wel een hele aparte game. Een game uit de Russische hoek van de wereld, die daarom ook geheel in het Russisch te spelen is. Iets wat ik trouwens ten zeerste aan wil raden. Natuurlijk is er een Engels gesproken variant aanwezig, waarin alle stemacteurs een dik Russisch accent op hebben weten te zetten. Leuk, maar wanneer je de game volledig in het Russisch speelt (uiteraard met Nederlandse ondertiteling!) voelt de game authentieker aan.
Metro 2033 kent diverse foutjes, maar het totaalpakket is er eentje waar ik van begin tot einde van genoten heb. Er is geen multiplayer aanwezig maar dat is ook niet nodig. We blijven toch allemaal Battlefield en Modern Warfare spelen. Nee, Metro 2033 is zo'n verhaalgedreven shooter zoals BioShock dat ook was. Ik juich het toe. Wees niet bang voor de duisternis. Wees bang voor dat wat er in rondloopt…
 |
Geschreven door Bas van Dun. Powered by GameParty.net |
NEWS
ADVERTISEMENT
